گامهای نخستین در سیر و سلوک _ گام هفتم

گام هفتم :عشق ومحبت شدید به خداوند و بندگان

طریق عشق

   از وقتی که خداوند بشر را آفرید ارتباطش با خلق شروع شد.او خالق گشت وما مخلوق . واز وقتی که رزق داد،او رازق شدوما مرزوق .واز وقتی که ما را هدایت فرمود ،او هادی شد وما مهدی.و از وقتی او را پرستش کردیم،ما عابد شدیم و او معبود.و از وقتی دوستش داشتیم،او معشوق شد و ما عاشق.و از وقتی که در طلبش برآمدیم،ما طالب شدیم و او مطلوب.در حدیث قدسی آمده است که خداوند فرمود:

مَن طَلَبَنِی وَجَدَنِی وَ مَن وَجَدَنِی عَشَقَنِی وَ مَن عَشَقَنِی عَشَقتُهُ وَ مَن عَشَقتُهُ قَتَلتُهُ وَ مَن قَتَلتُهُ فَانَا دِیَتُهُ.

  هر که مرا طلب کند خواهد یافت و هر که مرا یافت عاشقم می گردد و هر کس عاشقم شد عاشقش می شوم و هر که من عاشقش شوم عاقبت او را شهید می کنم و هر که شهیدش کنم خودم خونبهای او می شوم.

  قبل از ورود به این بحث به مقدمۀ کوتاهی توجه فرمایید:اولاً انسان برای معرفت و عبادت خدا آفریده شده است؛چنان که خداوند در قرآن کریم می فرماید:

وَما خَلقتُ الجِنَّ وَ الاءنسِ اِلّا لِیَعبُدُنَ.

من جن و انس را نیافریدم مگر برای اینکه مرا عبادت کنند.ثانیاً،عبادت بدون اخلاص هیچ ارزشی ندارد؛چنان که خداوند متعال در قرآن کریم می فرماید:

وَ ما اُمِرُوا اِلّا لِیَعبُدُوا اللهَ مُخلِصینَ لَهُ الدِّینَ.

و به آنها دستوری داده نشده بود جز اینکه خدا را بپرستند،در حالی که دین خدا را برای او خالص کنند.

ثالثاً،اخلاص برای غیر عاشق میسر نیست.به اعتقاد این حقیر رسیدن به اخلاص فقط یک راه دارد و آن هم مسیر عشق است.

برای رسیدن به عشق

برای رسیدن به عشق چند نکته قابل توجه است:

۱ _ رعایت تقوا و متابعت از رسول خداصلی الله و علیه  وآله وسلم:«قُل اِن کُنتُم تُحِبُّنَ اللهَ فَاتَّبِعُنی یُحبِبکُم الله»؛بگو:اگر خدا را دوست می دارید مرا متابعت کنید تا خداوند شما را دوست بدارد.

۲ _  مطالعۀ حالات عاشقان خدا.

۳ _   مجالست با عاشقان حضرت حق.

۴ _  توسل به حضرت ابا عبد الله الحسین علیه السلام و امام رضا علیه السلام و امام وقت حضرت مهدی علیه السلام؛کما اینکه مؤمنین شیعه عملاً پس از هر نماز به این سه بزرگوار سلام می دهند.فلسفه اش این است که اولاً سالک احتیاج مبرم به عشق خداوند متعال دارد و حواله های عشق در خدمت امام حسین علیه السلام است.و ثانیاً سالک،باید دائماً مشغول ذکر باشد.ذاکر دائم باید متذکر باشد و حواله های ذکر اغلب از طریق امام رضا علیه السلام رسیده است.ثالثاً سالک باید تحت حراست امام زمان،حضرت حجت ابن الحسن المهدی علیه السلام باشد و لذا بزرگان ما دستور فرموده اند:پس از هرفریضه به این سه امام عرض ادب شود.

۵ _  مناجات محبین و مریدین را با توجه خواندن.توجه به این نکته لازم است که برای تأثیر بیشتر این مناجات ها و پیدا شدن حال معنوی بهتر و بیشتر،اول ترجمۀ آن را مطالعه کنید و سپس عربی آن را بخوانید.

۶ _  تشکر از همۀ نعمت های الهی و هر آنچه دارای آن هستیم،مخصوصاً نعمت های معنوی.چرا که حضرت دوست(جل جلاله)در قرآن شریف،می فرماید:اگر شکر نعمت کنید حتماً حتماً حتماً زیاد خواهیم کرد.«لَئِن شَکَرتُم لاَزِیدَنَّکُم

 خداوند از هر گونه دروغ و زشتی پاک و منزه است و اگر حرفی را بدون تأکید هم بزند حجت است و اصلاً نیاز نیست که برای تحقق وعده های خود تأکید کند؛ولی با سه بار تأکید-که از لحاظ قواعد عربی در آیه وجود دارد و توضیح آن از حوصلۀ بحث خارج است.- بر روی پاداش تشکر از خدا که همان افزون نعمت است توجه بندگان را به اهمیّت شکر گزاری جلب می کند و بلافاصله می فرماید:«وَ لَئِن کَفَرتُم اِنَّ عَذَابِی لَشَدِید.»اگر کفران نعمت کنید یقیناً که عذاب من شدید است.

 شکر نعمت نعمتت افزون کند                 

کفر نعمت از کفت بیرون کند

 حتی خداوند از بندگانی که کم شکر می کنند گلایه می کند،آن جا که می فرماید:«وَقَلِیلٌ مِن عِبَادِیَ الشَّکُور»؛تعداد کمی از بندگان من شکر گزار هستند.

 تشکر از نعمت های الهی و مخصوصاً نعمت های معنوی و بالاخص تشکر نسبت به آنچه که واجدیم؛اعم از نعمت های معنوی و مادّی.

______________________________________________________________
غم عشق تالیف استاد آیت الله شوشترى ص ۱۲۷ چاپ شانزدهم

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

35 + = 38